( فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُل ) « 1 » و يا در جاى ديگرى از قرآن مىفرمايد : ( وَ اصْبِرْ عَلي ما أَصابَكَ إِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُور ) « 2 » همهء پيامبران ( عليهم السلام ) ، در پرتو ارادهء قوى توانسته‌اند رسالت خود را به درستى انجام دهند و نقش پيامبرى را به بهترين وجه ممكن ايفا نمايند . تبليغ نهصد و پنجاه سالهء حضرت نوح ( ع ) در ميان قوم لجوج خود ، بت شكنى حضرت ابراهيم ( ع ) ، پيروزى حضرت موسى ( ع ) بر فرعون و صبر حضرت عيسى ( ع ) بر مصائب كمرشكن آن دوران ، در اثر ارادهء فولادين آن پيامبران اولواالعزم بود . پيروزى حضرت خاتم الانبياء ( ص ) در هشتاد و چهار جنگ طاقت فرسا ، بدون امكانات و تجهيزات و تحمّل مصائب جانگداز مكّه با سختى بيشتر از جنگ‌هاى مدينه ، در اثر اراده و عزم قوىّ آن حضرت صورت پذيرفت . و اگر ائمهء طاهرين ( عليهم السلام ) توانستند تشيع را حفظ كنند ، در اثر اراده و عزم قوى بوده است . و نيز ارادهء قوى در پانزده قرن گذشته ، سبب‌ساز زنده نگه داشتن تشيّع ، توسط علماى عظيم‌القدر شيعه بوده است . آن بزرگواران خواستند و الحمدلله توانستند تشيّع را از نسلى به نسل ديگر منتقل نمايند . اهل سير و سلوك نيز پيشرفت خود در مسير حركت به سوى خداى متعال و عروج به منازل عرفانى را از ارادهء قوى دارند . اساساً عزم و ارادهء قوى مىتواند توجّه آدمى را دائمى كند و او را در مسير هدايت نگه دارد و به جلو براند . در تاريخ فراوان ديده شده كه افرادى در فرصت‌ها از خواب غفلت بيدار شده‌اند و با ارادهء قوى توانسته‌اند بيدارى خود را هميشگى كنند و به مقام يقظه برسند . حرّ بن يزيد رياحى و فضيل ابن عياض نمونهء صادق كسانى هستند كه پس از بيدارى ، با عزم جدّى و ارادهء قوى مسير سعادت

--> ( 1 ) . الأحقاف / 35 ( 2 ) . لقمان / 17